BHP

Co istotne, o powstrzymaniu się od wykonywania pracy, z reguły niezwłocznie zawiadomić przełożonego. Nieuzasadniona praktyka przepisów zaprezentowanych w art. 210 kodeksu pracy, może zaowocować zastosowaniem wobec pracownika kar porządkowych.

Warto podkreślić, iż prawo to nie przysługuje ludziom, które zawodowo zajmują się ochroną ludzkiego życia lub mienia. Co prawda ponoszone ryzyko nie może przekraczać dopuszczalnej miary. Postanowienie to nie dotyczy również osób, których charakter pracy określany wydaje się mianem „niebezpiecznej”, ponieważ osoby podejmując ją, godzą się jednocześnie na związane z nią naturalne ryzyko.

Ponadto, pracownik którego praca wymaga wyjątkowej sprawności psychofizycznej, może po uprzednim zgłoszeniu tego faktu przełożonemu, powstrzymać się od wykonywania pracy. Wykaz prac o tym charakterze szczegółowo reguluje rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 28 maja 1996r. (DzU nr 62, poz 287). Akt prezentuje szeroki katalog prac wymagających wyżej wspomnianej szczególnej sprawności. Regulacja nadmienia o tak popularnych pracach jak m.in.: obsługa żurawi, maszyn budowlanych i drogowych, prowadzenie autobusów, tramwajów, trolejbusów i wykonywanie prac nawigacyjnych. Jednakże wyczerpujący charakter tej regulacji wyraża się poprzez wymienienie zawodów niezwykle niszowych, tego typu jak np: kaskaderzy filmowi czy treserzy dzikich zwierząt. Przywilej powstrzymania się od wykonywania pracy w tej sytuacji, również nie dotyczy osób zawodowo zajmujących się ratowaniem ludzkiego życia czy mienia.

Nie powinieneś zapominać również o takim, że pracownik nie może ponosić żadnych negatywnych konsekwencji (np. Finansowych), z tytułu powstrzymania się od wykonywania pracy w sytuacjach, gdy warunki pracy nie odpowiadają normom bhp bądź zagrażają zdrowiu lub życiu. W tego typu przypadkach, pracownik zachowuje pełne prawo do pobierania należnego świadczenia. Gwarancji tej nie posiadają pracownicy, którzy powstrzymują się kliknij od wykonywania pracy z powodu niedyspozycyjności psychofizycznej. Do obliczenia wysokości należnego świadczenia, trzeba stosować się do przepisów rozporządzenia ministra pracy czy polityki socjalnej, z dnia 29 maja 1996 r. (w sprawie sposobu ustalania wynagrodzenia w okresie nie wykonywania pracy i dodatkowo wynagrodzenia stanowiącego podstawę obliczania odszkodowań, odpraw, dodatków wyrównawczych do wynagrodzenia a do tego innych należności przewidzianych w kodeksie pracy (Dz.U. Nr 62, poz. 289 z późn. Zm.)).